Desiring the Ardennes (9 Jul 2021) 🇳🇱🇧🇪

Bekijk de treinroute hier!

Deze zomer had ik zin om voor het eerst in 7 jaar eindelijk 's-zomers op reis te gaan. Vorig jaar ben ik een uurtje in Aachen geweest, maar dit keer wil ik het toch echt anders aanpakken.

Zodoende om 9:42 begroet door mijn trein naar Roosendaal. Dit zou normaliter een DDZ zijn, maar door technische problemen met de wielen zijn die al een half jaar buiten dienst. Dan maar met een VIRM. die kant op.

Voor vrij reizen binnen België heb ik de Youth Holiday ticket; een maand onbeperkt reizen met de trein voor €29. Binnen Nederland heb ik gewoon StudentenOV, maar voor het grensstukje moet ik nog wel een aparte ticket hebben. Bovendien een leuke souvenir.

Vervolgens op naar België met een 8-baks MS75. Dit is mijn eerste treinrit met een buitenlandse spoorvervoerder in het buitenland. Mijn trip naar Aachen was immers met Arriva Nederland. Nou had ik een ticket kunnen kopen naar letterlijk overal behalve Aachen, maar dat heb ik niet gedaan.

De laatste keer dat ik in Roosendaal was - n.b. specifiek om deze trein te bezichtigen - zat die helemaal onder de graffiti en andere muik. Het zag er echt niet uit. Zo verbaasde het me dat deze trein bijna vlekkeloos was. Zo rond 11 uur reed ik hierin België in, richting Antwerpen Centraal.

Ik heb nog nooit foto's opgezocht van Antwerpen Centraal. Het was best cool om 3 verdiepingen aan perrons te zien, maar dat is niet waarom Anvers-Central ookwel het spoorkathedraal genoemd wordt. Zo op de roltrap komt de voorfacade langzaam in beeld, en dan wordt het ineens heel duidelijk waarom dit regelmatig uitgeroepen wordt tot het allermooiste station van Europa, en soms zelfs de wereld. Wat een pracht van een station. Alleen dit gebouw al is genoeg reden om Antwerpen een keer te bezoeken. Ik zou bijna willen dat je er echt in verdwaald kan raken, in plaats van alleen in de details. Dit gebouw is nog wekenlang in mijn dromen langsgekomen.

 Terwijl ik druk bezig ben met het bewonderen van de architectuur kom ik erachter dat mijn trein van spoor 23 vertrekt, en niet spoor 2. Uiteraard kom ik daar naderhand pas achter dus op naar spoor 21 voor de volgende trein naar Brussel Noord; een Desiro.

En zodoende kom ik rond 13:00 de hoofdstad van Europa binnen. Zoals alle bezoeken die ik aan hoofdsteden heb gemaakt is deze maar kort. In Amsterdam ben ik alleen maar op het station en in het Science Park geweest voor school, en in Madrid alleen op het vliegveld.

Brussel Noord is wel een mooi brutalistisch station in het hart van het zakendistrict. Het doet me enorm denken aan New York City uit de films, en dan vooral door de urinestank en de daklozen. Ik heb gehoord dat Brussel Zuid nog erger is dan dit.

En zo verlaat ik de Verenigde Staten met de redelijk populaire MS96 richting Namur. Dit zal mijn enige vertraagde trein zijn met iets van vertraging; een hele 2 minuten. 

Onderweg vervalt Nederlands uit de geautomatiseerde omroepen, en uiteindelijk kom ik aan op een ripoff van Utrecht Centraal. Door de steigers heb ik niet zo kunnen genieten van het gebouw zelf, maar dat doet er weinig toe, want mijn eerste trein richting de Ardennen komt het station binnen gerold. Nog een Desiro. Aan het eind van mijn trip zal ik 43% van de tijd in een Desiro hebben gezeten. Kort nadat we Namur uitrijden kom ik over een brug over een enorme rivier. Maar lang niet zo enorm als de dubbeldekker die er lekker op geparkeert staat waardoor ik niets ervan meekreeg.

Er werd mij verteld dat ik het beste rechts kon gaan zitten, en dat klopte helemaal. Het uitzicht over de vallei hier was geweldig, maar helaas lastig om op camera te zetten. Ik dacht altijd dat de Ardennen gewoon bomen, bomen en kayaks waren. Nou heb ik die allemaal gezien, maar er waren ook prachtige rotswanden, kasteeltjes en landhuizen. Het eindpunt van deze trein is wel echt Belgisch. Mooi fort op een prachtige rotswand in een oud dorpje, en dan een letterlijke doos voor een station, met een gratis bouwput voor de sfeer.

En na een korte stop van 20 min weer verder in de richting van Libramont. Uiteraard een prachtige overstap op een doorgaande lijn. Mijn favoriete bezigheid, en ook altijd zeer nuttig. Op dit stuk kun je het beste links zitten.

Het stuk na Dinant is lang niet zo mooi als het stuk ervoor, maar het heeft wel een leuk kasteeltje.

In Libramont heb ik een overstap van zo'n half uur, rond 17:00, dus perfecte tijd voor een lichte snack. Ik had broodjes meegenomen uit Roosendaal. Het is een verrassend drukke trein, en grappig genoeg staan de bordjes in de trein uitgedrukt in het Nederlands, Frans, Duits, en natuurlijk Italiaans.

Om via Liège weer thuis te komen heb ik een overstap van bijna een uur in Marloie. Dit is geen touristisch hoogstandje te noemen. Wat een shithole in the middle of nowhere. De onderdoorgang op het station ziet er eerder uit als een openbaar toilet dan een station, en het dorp zelf ziet er uit als een bouwput. Maarja als ik dan toch een uur heb dan trek ik het dorp in om bij de supermarkt een wafel te halen. Dus met een kersentaart die verradelijk veel lijkt op een wafel en veel teleurstelling in mijn ziel loop ik terug met spijt dat ik in Namur geen wafel heb gehaald op het station.

Het stuk tussen Marloie en Liège is bijna net zo mooi als het stuk tussen Namur en Dinant. Er is geen juiste kant want aan beide kanten is zoveel te zien. Het spoor steekt met regelmaat de rivier over, en het is lastig te zeggen of rechts zoveel beter is dan links. Op de bruggen zie je geen zak omdat het door metalen platen bij elkaar gehouden wordt, maar de rotswanden zijn wel echt prachtig.

Dit is wel een van de mooiere routes als je graag rotsformaties ziet. Ik denk dat rechts net iets beter was, maar ik zat met regelmaat ook naar links te kijken.

En zo komen we aan in Liège voor een overstap van 57 minuten op een trein die elk uur rijdt. Dit wordt nooit minder pijnlijk. Het is echt een gigantisch station, helaas dat bijna alle winkeltjes al dicht waren om kwart voor 8. Zodoende heb ik maar gewoon genoten van het uitzicht.

Voor de terugweg had ik een online een ticket gekocht omdat ik geen tijd zou hebben om in Visé een ticket te halen, maar ik had natuurlijk ook een ticket kunnen kopen met 100% korting in België en Nederland, voor een extra souvenir.

Zo'n 20 minuten voor vertrek komt m'n trein, de MS80 het station binnengereden. Even later wordt ik verrast door de Nightjet naar Wenen, die sinds eerder dit jaar in Köln wordt samengevoegd met de Nightjet uit Nederland. Ik heb de Nightjet nog niet eerder gezien, omdat ik normaalgesproken voor het eten thuis wil zijn. Maar het is dus al best laat aan het worden.

De MS80 is net als de MS75 een oude bak met 2+3 banken, een echte oorlogsmisdaad, en met de hand te openen ramen. Super high tech. Ik had gehoopd een klassiek motorstel te hebben naar Maastricht, maar helaas. Het was wel verassend hoeveel beter de spoorkwaliteit werd toen ik de grens over kwam.

Zo rond 21:15 sta ik alweer op Maastricht. Helaas ben ik hier vergeten een foto te maken van mijn VIRM terug naar Den Bosch, maar hij staat wel op de foto. Hij is nog net in de hoek te zien van deze foto van een perrondisplay die op z'n kop staat. 

Dit is niet m'n eerste keer in Maastricht, maar wel de eerste keer sinds de renovatie, en dus zonder de steigers. Wel echt een mooi station. Helaas begaven mijn oortjes het ten hoogte van Weert, en in Eindhoven kwam er een antimasker al hoestend de trein op. Echt jammer dit.

In België hebben treinen geen stiltecoupe. Dat is ook niet nodig, want mensen kunnen fatsoenlijk rustig praten, maar in Nederland vind iedereen het altijd nodig dat de andere kant van de coupé het ook nog kan horen. Ik heb vandaag dus geleerd dat Nederlanders eigenlijk gewoon teringleiers zijn.

De route was uiteindelijk echt prachtig, en ik kom graag nog een keer terug naar de Ardennen.