Voor het 50 jarige bestaan van Interrail verkochten ze flink afgeprijsde Interrailpassen. In 2021 was ik naar Spitsbergen afgereisd en was op slag verliefd geworden op het prachtige landschap, en wilde vanaf toen heel graag meer reizen naar dit soort Arctische bestemmingen.
Zodoende wilde ik rond November naar het verre noorden per trein. Ik dacht dan is het laat genoeg in het jaar om sneeuw te hebben, maar vroeg genoeg dat het niet heel de dag donker is in Narvik. Bij nader inzien was Januari, Februari of Maart een beter idee geweest; dan is er minder risico dat de sneeuw er nog niet ligt.
Dag 1: 's-Hertogenbosch - Kopenhagen 🇳🇱🇩🇪🇩🇰
Oorspronkelijk zou ik wat later pas vertrekken, maar ik kon door iemand afgezet worden op station Den Bosch, waardoor ik niet met twee rugzakken die samen super onhandig te dragen zijn hoefde te fietsen naar de bushalte.
De reis begon zodoende vroeg in de ochtend met de sprinter naar Arnhem, waar ik de VIAS trein naar Duisburg Hbf moest hebben. Het was best verrassend om te zien hoe ze buiten Nederland wél stopcontacten in treinen kunnen stoppen.
In de planning voor deze trip had ik zeer ruime overstappen gepland waardoor ik eigenlijk altijd als ik aankwam een nieuwe route moest plannen om een paar treinen eerder te nemen. In Duisburg nam ik de IC naar Hamburg waardoor ik 2 uur te vroeg was voor mijn geplande trein naar Kopenhagen, helaas moest ik vooralsnog een uur wachten voor mijn trein naar Denenmarken, nu met een relatief krappe overstap in Fredericia. Onderweg naar Fredericia kwam ik over de brug in Rendsburg.
Rond 20:00 kwam ik aan in Kopenhagen. Het was inmiddels donker, dus ben ik maar meteen naar m'n hostel gegaan. Dit was mijn eerste solo-vakantie ooit, en zodoende ook mijn eerste keer in een hostel. Next House Copenhagen was
Dag 2: Kopenhagen - Stockholm 🇩🇰🇸🇪
Omdat ik vroeg naar bed was gegaan kon ik er ook vroeg weer uit. Voor het vertrekken van mijn trein naar Stockholm ben ik nog even voor een korte wandeling langs de kade gegaan.
Ik had van de reisplanner en een Zweedse vriend begrepen dat de treinen in Zweden de dag ervoor niet fatsoenlijk konden rijden door een sneeuwstorm. Ik maakte me wel een beetje zorgen of mijn trein überhaupt zou gaan rijden. De sneeuwstorm was gelukkig volledig voorbij, en alle spoorwegen weer volledig toegankelijk. Dankzij die sneeuwstorm lag over heel Zweden een dik pak verse sneeuw.
Het uitzicht onderweg naar Stockholm was echt prachtig, precies wat ik had gehoopt van deze trip. Ik had 2,5 uur in de Zweedse hoofdstad dus ben ik de Ikea in het stadscentrum in gedoken voor een kleine Blåhaj als vriend voor Blep, en wat te eten. Ik had helaas de groenteballen uitgekozen die echt niet lekker waren. Ik had echt meer m'n best moeten doen om te kijken wat wat was.
Dag 3: Stockholm - Narvik - Sundsvall 🇸🇪🇳🇴
Niet heel lang nadat ik in Stockholm was gearriveerd was het tijd om al weer door te reizen naar Narvik. Dit is het langste dat ik ooit in één voertuig heb gezeten; 18 uur en 37 minuten. Dit is ook de eerste keer dat ik gebruik maak van een slaaptrein. De mensen waar ik mijn cabine mee deelde waren niet heel gezellig, wat wel jammer was, maar het was echt een vibe om in een trein te slapen.
Ik had gekeken wanneer de trein zonsopkomst zou kruisen, en een (stille) wekker gezet voor zonsopkomst, zodat ik zoveel mogelijk kon genieten van het uitzicht. En wat een uitzicht!
Toen ik bij Noorwegen de grens over ging was het effect van de golfstroom ineens heel duidelijk. In Noorwegen was het nog relatief warm en lag bijna nergens sneeuw. Alsnog was het bijna niet te geloven hoe mooi die vallei was.
Narvik zelf was niet super veel aan, en na 2 uur stap ik weet in dezelfde trein terug. Dit keer niet helemaal naar Stockholm, maar naar Sundsvall, waar we een half uur te laat aankwamen; om half 6 's-nachts. Het gezelschap was dit keer
Dag 4: Sundsvall - Storlien 🇸🇪
Veel te vroeg in de nacht gaat mijn wekker weer en probeer ik stilletjes de trein te verlaten, om nog ruim een half uur in het gangetje te moeten wachten voordat we eindelijk Sundsvall binnen rijden.
De aansluiting op de trein naar Storlien was echt vreselijk, dus mocht ik 9 uur wachten op de volgende trein.
Dag 5: Storlien - Trondheim 🇸🇪🇳🇴
De volgende ochtend in Storlien heb ik een wandeling gemaakt
Uiteindelijk had ik bijna de trein gemist door te treuzelen, maar gelukkig nog net gehaald.
Dag 6: Trondheim - Bodø - Trondheim 🇳🇴
Na een nachtje pitten in een stoel, kom ik aan in Bodø. Dit was niet echt een super interessante stad, al had ik misschien iets meer tijd kunnen nemen om de paar dingen die de stad heeft te verkennen. In plaats daarvan heb ik simpelweg gewacht tot de trein terug, dit keer wél in het licht; de zon is inmiddels op gekomen sinds ik aan kwam in Bodø, al zal die wel al heel snel weer onder gaan.
Het uitzicht langs de kust én in de bergen was echt geweldig, ik heb zolang het kon echt genoten van de lekker grote ramen van deze trein. Helaas was de zon ten hoogte van Mo i Rana al op. Weer een reden om misschien de volgende keer in Maart te gaan. Nu was er bijna 3 uur daglicht. 1 Maart heb je hier 10 uur aan daglicht.
Eenmaal weer terug in Trondheim ben ik meteen mijn hotel in gedoken.
Dag 7: Trondheim - Åndalsnes - Oslo 🇳🇴
Na een nachtje in een echt bed, was ik weer vroeg op het station van Trondheim om de trein naar Dombås te nemen. Deze trein was echt heel vol. De trein van Trondheim richting Oslo was uiteindelijk de enige waarvoor het het waard was om een stoel te reserveren, terwijl ze zeggen dat dat bij alle treinen in Noorwegen moet.
Dombås kun je echt een weilandstation noemen; hier is echt niets. De naam van dit station deed me denken aan de regio in Ukraine. Altijd goed voor shock value om mensen te vertellen dat je in Dombas bent. Wat me echter op viel in de treinen was dat de uitspraak van Dombås bijna 1:1 overeenkomt met Den Bosch.
Na een verassend lang uur mogen we eindelijk met de Talent naar Åndalsnes. Deze spoorlijn; de Rauma lijn, is nogsteeds de mooiste spoorlijn waar ik ooit langs ben gereden. Je gaat meerdere keren over en langs de rivier, en tegen het einde van de route ga je langs echt prachtige rotswanden. Als ik één spoorlijn in Europa aan moet raden zal het deze zijn, al is het maar 114km in anderhalf uur.
In Åndalsnes is niet veel te doen, en een uurtje later zit ik alweer in de trein terug naar Dombås, en vanuit daar weer door naar Oslo. De overstap van 2 uur is wel jammer. Inmiddels was het ook donker, dus heb ik van Dombås naar Oslo weinig meegekregen.
Dag 8: Oslo - Flåm - Oslo 🇳🇴
Ik wilde oorspronkelijk met de nachttrein van Oslo naar Bergen, en daarna de Flåmsbana op de terugweg nemen, maar omdat er werkzaamheden waren tussen Myrdal en Bergen zat dat er niet in. Dan maar alleen de Flåmsbana. Op naar Myrdal! De Bergen lijn is echt heel erg mooi in de sneeuw. Bij Finse was het zicht zeer beperkt door sneeuwval, maar de sneeuw moet ergens vandaan komen. Het zag er wel best vet uit zo'n compleet wit beeld.
Treinen van de Flåmsbana zitten niet in Interrail, maar je kan wel korting krijgen. Ik kreeg dit online niet voor mekaar dus heb ik bij de conducteur een ticket moeten kopen. Ik kreeg inderdaad korting, maar ik kreeg toch meer korting dan verwacht. Ik kreeg namelijk een enkeltje voor 250NOK ipv een retourtje voor 350NOK. Diezelfde conducteur die mij mijn ticket heeft verkocht, heeft mijn ticket best lang aan zitten staren voordat hij besloot om het te laten. Dus kon ik met 100NOK extra korting mee.
De Flåmsbana was ook echt heel mooi, en je gaat er erg rustig doorheen; 20km in 3 kwartier, dat is 3 keer langzamer dan de Raumabana en je hebt de tijd om uit te stappen en foto's te maken van de waterval. Ik vond de Raumabana toch mooier, en die zit wél in Interrail, maar de Flåmsbana was toch de moeite waard.
Ook de overstap op de terugweg heb ik heel ruim ingepland, en ik kon makkelijk een trein eerder halen dan waar ik een reservering voor had, maar er was geen automaat om de reservering te veranderen, of om een nieuwe reservering te regelen, dus heb ik het lief gevraagd aan de conducteur die zei dat de achterste wagons relatief leeg waren.
Dag 9: Oslo - Kopenhagen 🇳🇴🇸🇪🇩🇰
En zo is het alweer op naar huis. Eerst pak ik de trein naar Göteborg, en als ik er dan toch ben kan ik net zo goed de stad een beetje verkennen.
Na een korte wandeling en wat lunch neem ik de trein naar Kopenhagen, waar ik weer een bed heb in hetzelfde hostel als de eerste nacht in Kopenhagen.
Dag 10: Kopenhagen - 's-Hertogenbosch 🇩🇰🇩🇪🇳🇱
En zo begint de laatste dag. Alleen in Duitsland was het dragen van een mondkapje nog verplicht, en het moest specifiek een FFP2 mondkapje. De conducteur riep om de haverklap om dat deze verplicht waren, en je ze alleen tot de grens bij hun kon kopen, in het Duits, Deens én het Engels. Na de grens besloten ze om omroepen niet meer in het Deens te doen, en in het Duits mensen niet meer te wijzen op de mondkapjes.
Eenmaal in Duitsland aangekomen begonnen mijn treinen allemaal weer vertraagd te zijn, maar op zich was dit niet zo heel erg. Wat ik wel best erg vond was dat vlak voor de grens een stel V&S medewerkers of politieagenten de trein binnen kwam, de eerste zwarte mensen die ze vonden aanspraken en om hun ID vroegen, en vervolgens zonder een boete oid uit te schrijven de trein bij het volgende station weer verlieten.
Eenmaal in Hengelo aangekomen hoefde ik alleen in een overvolle LINT naar Zutphen te gaan, waar ik een overstap had op een rechtstreekse trein naar Den Bosch, waar het avontuur weer eindigt.
Retrospective
Dit was mijn eerste solo-vakantie die ik ook helemaal zelf heb gepland, al heb ik een groot deel van de Spitsbergen trip ook zelf gepland. Het uitzicht vanuit de trein was echt heel mooi, maar ik had echt meer tijd moeten nemen om de plaatsen zelf ook te bezichtigen. In plaats daarvan heb ik vooral veel tijd besteed in treinstations. Misschien dat ik meer tijd moet inplannen om plekken ook echt te zien.
Ook had ik mijn camera verkeerd ingesteld zodat alle foto's gecropt eruit komen. Ik heb die instelling inmiddels gevonden, maar daarmee zijn deze foto's niet gered.
Ik had twee rugzakken; een normale, en een grote hikerugzak. Dit was echt heel ongemakkelijk om mee te nemen. Voor latere trips zal ik moeten kijken of ik niet aan één rugzak genoeg heb, desnoods een grotere.
Reacties
Een reactie posten